ลั่น
เนื้อร้อง : ดุลยเกียรติ เลิศสุวรรณกุล & Sweet Mullet
ทำนอง / เรียบเรียง : Sweet Mullet & Dano

หยุดทำร้าย เสียที มันเจ็บอยู่ข้างใน
ยิ่งคำพูด ไม่ดี แล้วใครจะทนไหว
มีปาก ก็ใช้ ไม่คิดจะแคร์อะไร
สนุก ใช่ไหม ที่เห็นคนเสียใจ
รู้ทั้งรู้ ยังทำ กี่คำที่ว่าใคร
คิดว่าตัว ยิ่งใหญ่ที่แท้ไม่เท่าไหร่

กี่หมื่นกี่ล้านคำ คือทุกคำ ที่เสียดสี
ไม่เคยพอใจอะไร แม้ใครว่าดี คอยจะขวางทุกๆอย่าง
จ้องทำร้าย ด้วยคำ ที่ซ้ำเติมให้ช้ำ
ถ้าเกลียดไม่ชอบใจ ก็ลั่นไป อย่างสิ้นคิด
เป็นที่ระบาย ไม่รู้ตัว ว่าทำผิด หลบให้มิดสักเท่าไหร่
ต่อให้หนียังไง ต้องเจอเข้าสักวัน

สีขาวเปลี่ยนเป็นสีดำ แค่คำลวงในโลกไม่จริง
ปลายนิ้วแค่กดพิมพ์ แต่ไม่กล้าเปิดเผยตัว
กี่หมื่นกี่ล้านคำ คือทุกคำ ที่เสียดสี
ไม่เคยพอใจอะไร แม้ใครว่าดี คอยจะขวางทุกๆอย่าง
จ้องทำร้าย ด้วยคำ ที่ซ้ำเติมให้ช้ำ
ถ้าเกลียดไม่ชอบ ก็ลั่นไป อย่างสิ้นคิด
เป็นที่ระบาย ไม่รู้ตัว ว่าทำผิด หลบให้มิดสักเท่าไหร่
ต่อให้หนียังไง ต้องเจอเข้าสักวัน

ลมปาก แค่คำ ของคนชอบใส่ไฟ
นิทาน โกหก ทำคนให้ไขว้เขว
อย่าทำ คนดี ให้กลายเป็นคนเลว
ชี้นำ ให้ทำ จนเกิดเรื่องร้ายแรง

กี่ครั้ง กี่คำ ที่ใช้ทำลาย
พอที ตอนนี้ มันยังไม่สาย